บุคลิกสำรอง

 เชื่อไหม ถ้าบอกว่าฉันเป็นคนที่มีความอดทนต่ำ 

พูดเลยว่าเพื่อนๆในช่วงมหาลัยต้องไม่มีใครเชื่อ และบอกว่า "พลอยกช นี่นะ" วงเล็บนิดนึง เพื่อนมหาลัยมักเรียกฉันว่าพลอยกช เพราะตอนเข้าปี1 มีคนชื่อเล่นว่าพลอยถึงสามคน จึงต้องสร้างเอกลักษณ์ชื่อของแต่ละคนขึ้นมา ของฉันง่ายๆ เอาชื่อเล่นผสมกับพยางค์แรกของชื่อจริง] เพราะบุคลิกของฉันมันนุ่มนิ่ม กวนตีนเล็กๆ แต่ก็ดูเป็นแม่พระ รักเด็ก ความอดทนระดับพันลี้ 

ก็คงจะมีแต่พ่อแม่ผู้บังเกิดเกล้านี่แหละที่รู้ถึงความอดทนอดกลั้นของอิฉันเอง ;)

ไม่ใช่พฤติกรรมที่แสแสร้ง แต่มันเป็นอีกบุคลิกหนึ่งในตัวฉัน [เป็นคนแปลกนะ ที่จะมีบุคลิกสำรอง ไว้ใช้ในแต่ละสถานที่ ยกตัวอย่างเช่น ในช่วงมัธยม ฉันมักจะมีเพื่อนขี้อาย ไม่ค่อยกล้าแสดงออก บุคลิกของฉันก็จะดึงความเป็นผู้นำออกมา กล้าคิดกล้าทำ ในขณะที่ช่วงประถม บุลคลิก[ที่คาดว่ายังใสๆ]เป็นเด็กตลก ชอบเต้นบ้าบอ เพราะแคร์ว่าที่บ้านจะเหงา และแตกต่างอีกเช่นกันกับในช่วงชีวิตมหาลัย

ชีวิตในช่วงมหาลัย คุณจะเจอกับผู้คนที่มาจากทุกมุมประเทศ ภาคเหนือ ภาคใต้ ภาคอีสาน จะได้รู้หมด ซึ่งอาจจะแตกต่างจากช่วงชีวิตตอนประถมหรือมัธยมที่มักจะมีเพื่อนอยู่แถวระแวกบ้านหรืออย่างน้อยก็ไม่ไกลเกินข้ามจังหวัด

แน่นอนล่ะ คนที่มีบุลคลิกต่างกันเป็นสิบเป็นพันคนเข้ามาอยู่รวมกัน ฉันก็สบาย ไม่จำเป็นต้องงัดบุลคลิกที่พวกเค้ามีอยู่แล้วมาใช้ซ้ำ แต่ก็ขอเลือกบุคลิกนิ่งๆ [พยายาม]เข้าใจคนเพื่อสร้างความสมดุลอะไรสักอย่างในชีวิต [คนบ้าอะไรว่ะ มีกลไลความคิดหลากหลายเหลือเกิน]