หลังจากที่เมื่อวานนั่งเพ้อบ่นพร่ำเรื่องความมั่นคงในชีวิตการงาน วันนี้รู้สึกเฉยๆแล้วซะงั้น เห็นม่ะ ชีวิตเรามันก็เท่านี้
มีเมื่อวาน(ซึ่งผ่านไปแล้ว และกลายมาเป็นประสบการณ์)
วันพรุ่งนี้(นั่นคือสิ่งที่เราไม่สามารถคาดเดากับสิ่งที่ยังมาไม่ถึง) และ
วันนี้ (เป็นวันที่เราต้องทำให้ดีที่สุด อยู่กับมันอย่างมีสติ)
คำว่าสตินี้มันพูดกันได้ง่ายๆเลยเนอะ แต่เวลาทำนี่สิ ยากจัง ยกตัวอย่างเช่น เวลาเราปลอกเปลือกมะม่วง เราต้องมีสติอยู่กับมัน เพื่อไม่ให้โดนมีดบาด แต่เพียงแค่หันไปคุยโดยที่สติทั้งหมดหลุดไปสิ้น เราก็โดนมีดบาดโดยง่ายๆ
โหยยย ธรรมะคือเรื่องธรรมดา ไม่ใช่เรื่องน่าเบื่อหรอกนะ มันก็เหมือนพวกที่ชอบเขียนปรัชญาพร่ำๆนั่นแหละ
ซึ่งฉันก็เป็น ความคิดบางทีมันก็ต้องการการถ่ายทอด ถ่ายทอดโดยคำพูดมันก็อาจจะล่องลอยหายไปได้ แต่ถ้าเก็บความคิด คำพูด ไว้เป็นลายลักษณ์อักษรแล้วละก็ มันก็จะมีหลักฐานไว้คอยเตือนใจ
ใช่ม่ะ?
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น